Het leven van Venezia (v. Negro) kent vele dieptepunten. Haar eeste dieptepunt was een koliekoperatie op vijfeneenhalve week oud. Ze blijkt zeer sensibel te zijn met rijden en door haar langelijnde lijf erg blessuregevoellig op haar gewrichtsbanden. Door alles wat ik met haar heb meegemaakt in de afgelopen jaren heb ik een zeer sterke band met haar. Ze is slim, mooi en erg lief. Het rijden met haar is niet makkelijk ook omdat ze snel in de stress schiet. Ook zadelproblemen leverden zo hun bijdrage. Ze is uiteindelijk uitgegroeid tot een paard van meer dan 1,70 m, groter dan ik ooit had gedacht omdat Larda maar net 1,60 m is. Ik blijf positief en hoop dat in de toekomst uiteindelijk alle blessureleed achter ons kunnen laten. Maar een gemiddeld aantal blessures van twee per jaar in de laatste 3 jaar is nu niet iets waar je vrolijk van wordt. Alle blessures ontstaan door pech en door de onbezonneheid van Venezia zelf.